En Øl Til........

Þegar ég var 26.ára... já eða í fyrra þá "lærði" ég loksins að borða hafragraut á morgnanna, (Unnur munnur hlýtur að vera stolt) týpískt að ég hafði engan áhuga á því fyrr en Ota fór að framleiða svona súpereinfalt dæmi í pokum sem maður stingur bara inní örbylgjuofn.... sko ekki pokanum, maður setur í skál og svona... anyways...Þá fattaði ég ekki þegar ég mætti í vinnuna í morgun að ég hafði klárað það sem ég átti af graut í gær og ég nennti ómögulega út í búð, nýkomin inn. Stelpa sem ég vinn með bauðst þá til að búa handa mér til "alvöru" graut sem sagt ekki með öllum sykrinum og bragðefnunum, bara svona úr rauða pakkanum og smá salti eins og ég lærði í heimilisfræði í gamla daga..
....beisiklí blautur pappi með saltbragði.

Eins og það er blóðugt að borga morð fyrir litlu pokana með bragðefnunum þá held ég að ég haldi mig við þá... hafragrautur er ennþá vondur!